• ‘Groepsbescherming’ en ‘solidariteit’ in de vaccinatiepraktijk

    Een bevreemdende observatie. In zijn werk Zorg en De Staat heeft De Swaan laten zien hoe in de 19e eeuw een start werd gemaakt met de collectivisering van de infectieziektebestrijding, als een uitdrukking van besef van toenemende interdependenties tussen mensen1. Met het groeiende sociale verkeer tussen arm en rijk konden de rijken zich niet meer veilig wanen in hun eigen wijken van de stad: iedereen kon getroffen worden door een epidemie, en door preventie – riolering, waterleiding, hygiëne en vaccinatie – zorgde men niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen.
  • De rol van evidence, politiek en geschiedenis bij de constructie van ‘verzekerbaarheid’

    Terwijl de 20e eeuwse gezondheidszorg primair gericht was op genezing, zal in de 21e eeuw preventie veel belangrijker worden. Diverse auteurs hebben gewezen op de ontwikkeling van een cultuur van maakbaarheid en ‘pech moet weg’ die zich voltrekt in veel domeinen van de samenleving. Hoewel een illusie, is er een groot verlangen naar een risicoloze en absoluut veilige samenleving (1).

    gepubliceerd ZN Dossiers 3 (juli 2011), Zorgverzekeraars Nelderland

  • Ongezond leven is geen eigen schuld, dikke bult

    [Trouw, 04 09 2007] Een ongezonde leefstijl is vaak geen eigen keuze. Reken mensen er niet zo snel op af.

    We weten steeds meer over genetica, en over genetische aanleg voor bepaalden ziekten. Terecht is er onlangs weer gewaarschuwd voor de schaduwzijde van die toenemende kennis. Een burgerpanel, onder leiding van Felix Rottenberg, wees in een rapport op het gevaar van maatschappelijke uitsluiting van mensen met een verhoogde kans op een erfelijke ziekte. Mensen met de ziekte van Huntingon, bijvoorbeeld, kunnen zich laten testen, maar daardoor ook in moeilijkheden komen bij het sluiten van een levensverzekering.