• Snackbar2a"De focus op de kwaliteit van de voeding in hedendaagse debatten over fast food, brengt een zekere blindheid met zich mee voor de betekenis van snackbars in de moderne stad.

    Snackbars zijn een knooppunt in de publieke ruimte, en een bron van ‘publieke familiariteit’ in een wereld van verschil. 

    Ze dragen allemaal op hun manier bij aan verbindin­gen die tegelijkertijd een lokaal en globaal karakter hebben."

  • fat policee"Dertig minuten bewegen per dag, beweegkriebels voor kinderen, de beweegkuur voor risicopatiënten, lunchbewegen op je werk en gezellig bewegen voor de niet zo gemotiveerden ...

    Dat bewegen gezond is, bestrijdt niemand. Maar de ’beweeghype’ dreigt door te slaan en te resulteren in 'beweegdwang', hardlopen lijkt wel een nieuwe religie.

    Er is vrijwel geen argument om niet te bewegen dat nog op enig respect kan rekenen. ’Kan niet’ is gelijk aan ’wil niet’ en ’wil niet’ is gelijk aan ’deugt niet’."

  • LoesjeDemocratie"In laboratoriumwetenschappen groeit het besef dat interactie met de maatschappij over de betekenis van risico’s cruciaal is. 
     
    De publieke gezondheidszorg, die zich van origine in het hart van de maatschappij bevindt, keert zich echter met haar focus op ‘sturing door technische kennis’ steeds meer van die maatschappij af. Ze probeert processen van betekenisgeving te domineren met feiten. 
     
    De publieke gezondheidzorg lijdt dan ook niet aan een tekort aan kennis, maar aan een tekort aan democratie."
  • obstakels"Wie 'implementeren' ziet als eenrichtingsverkeer en niet wil leren van praktijken, mist belangrijke inzichten over ‘goed professioneel werk’ in de keten van de jeugdzorg. 

    Sommige instrumenten worden al ‘geïmplementeerd’ terwijl ze niet eens ‘bewezen effectief’ zijn. De Verwijsindex Risicojongeren is een goed voorbeeld. 

    Implementatie wordt hier niet ingegeven door wetenschappelijke inzichten in de manier waarop deze ICT de kwaliteit van het werk in de jeugd-zorgketen kan en zal verbeteren, maar door een politieke impuls."

  • hermans"Dokters en wetenschappers moeten hun wetenschappelijke kennis verdiepen door de context erbij te betrekken. Ze moeten een publiek debat aangaan over kennisclaims zonder te willen domineren.

    Het is een oefening in bescheidenheid, want in een dialoog kun je niet om de ander heen. Ga het debat aan, erken de verschillen en durf je zegje te doen, ook al weet je niet zeker wat de uitkomst wordt.

    Het gaat om gelijk krijgen en niet om gelijk hebben. Ook in de wetenschap."

  • onderklassedomklein"De tragedie van de publieke gezondheidszorg is dat ze zich met processen van rationalisering van haar publiek, en dus van haar bronnen van leervermogen, heeft afgewend. De rationalistische strategie van sturing door kennis maakt dikke vrouwen, machteloze ouders, vermoeide mannen en arme wijken tot object, en ontkent hun capaciteit om kennis en interpretaties te genereren over risico’s en gezond leven. Mobiliseer de dikkerds, de rokers en de drinkers!"

Virussen en bacteriën als stille reisgenoten

Beeldend kunstenaar Marlies Vermeulen en Klasien Horstman ontvangen het Mingler Scholarship 2020 van € 10.000 voor hun project Bacteria & Borders. Experimental cartography between art, lab & (daily) life.

Vermeulen en Horstman gaan vanuit sociaal, medisch, biomedisch, ethisch, antropologisch en artistiek perspectief onderzoeken hoe grenzen een rol spelen in infecties en de preventie ervan.

Vermeulen en Horstman vertalen de onderzoeksgegevens naar een virale landkaart waarmee zij duidelijk maken dat reizen over landsgrenzen nooit beperkt blijft tot de reiziger alleen.

Reizigers worden altijd vergezeld door stille reisgenoten zoals virussen en bacteriën. En die houden zich niet aan de officiële landsgrenzen en verspreiden zich over de hele wereld. Covid-19 laat zien wat daar de gevolgen van kunnen zijn.