Het maken van een gezonde en zorgzame stad is niet eenvoudig. Aan de ene kant is er een roep om niet-medische, integrale aanpakken, die aansluiten bij het dagelijks leven van mensen en die ruimte geven voor burgerparticipatie.  Aan de andere kant worden door wetenschap en politiek juist steeds nieuwe hokjes, categorieën, diagnoses en indicaties gemaakt.

Ze maken onderscheid tussen een gezonde en ongezonde leefstijl, verzekerde en onverzekerde zorg, mensen met veel en weinig diploma’s, zelfredzame en hulpbehoevende burgers, verward en normaal gedrag, besmettelijke en schone reizigers, redelijke argumenten en irrationele ideeën. Elke expert maakt een nieuw risico, na elk incident wordt een nieuwe regel geïntroduceerd. Al die hokjes kunnen gezonde en zorgzame praktijken in het dagelijks leven flink in de weg zitten. 

Op dit symposium staan we stil bij wetenschap en politiek als classificatie machines die een ingewikkelde verhouding hebben tot de alledaagse realiteit van gezondheid en zorg. We bespreken de vraag hoe wetenschap en politiek eigenlijk hokjes maken en welke hokjes.

Let wel, onderscheidingen aanbrengen is onvermijdelijk, noodzakelijk om inzicht te krijgen en onderdeel van emancipatie. Maar het leidt ook tot uitsluiting en stigmatisering. Wanneer helpen hokjes om scherper te zien en beter te handelen, en wanneer blokkeren ze juist het zicht? Het is in de mode om te spreken over verbinding, samenwerking en integrale aanpakken, maar de classificatiemachinerie werkt niet echt mee.

Kunnen we anders kijken naar een gezonde en zorgzame stad? Kunnen we minder of andere onderscheidingen maken?