PFAS is een ingewikkeld onderwerp. Wat weten we wel en niet over gezondheidsrisico’s? Hoe kunnen experts, politici en bewoners dit onderwerp vruchtbaar met elkaar bespreken?
De GGD Zuid Holland Zuid heeft verschillende perspectieven op PFAS-vervuiling verkend, om publieke gesprekken over dit thema zo goed mogelijk.
Ik heb daarbij benadrukt dat het belangrijk is om ook emoties niet als irrationeel weg te filteren, maar ze in gesprekken een plek te geven.
“De zekerheid van kennis wordt overschat. Er wordt grote waarde gehecht aan feiten, maar feiten zijn veranderlijk. PFAS is daar een goed voorbeeld van. Organiseer geen technische voorlichtingsbijeenkomsten, maar een dialoog. Vraag mensen wat hen bezighoudt, waar ze onzeker over zijn. Deel dan ook de eigen onzekerheden. Ook emoties verdienen hier een plek. De geesteswetenschappen kunnen hierbij helpen.
Omgaan met onzekerheden, hoe sta je in het leven met haar gevaren en risico’s. Dat is het gesprek waar de GGD een rol in zou moeten spelen, niet vanuit het eigen verhaal redeneren.”






